Van Zions twee bekendste wandelingen vraagt de ene een lotingsvergunning en de andere helemaal niets. Hier staat de vergunningskalender, het getal waarbij de Narrows sluit, en hoe de rit vanaf Duck Creek bepaalt welke loting je zou moeten spelen.
De meeste vragen die wij over Zion krijgen gaan over twee wandelingen, en die werken precies andersom. Voor Angels Landing heb je een loting nodig met een vaste kalender en 6 dollar inschrijfgeld. De Narrows, in de versie die de meeste mensen doen, vraagt helemaal geen vergunning en hangt in plaats daarvan af van hoeveel water er die ochtend door de kloof stroomt.
Weten welke welke is verandert hoe je vanaf hier een dag in Zion plant.
De loting voor Angels Landing loopt op een kalender, en jouw venster kan al dicht zijn
Er zijn twee manieren om een vergunning te krijgen voor het kettinggedeelte boven Scout Lookout, en het zijn twee aparte lotingen met aparte deadlines.
De seizoensloting gaat vier keer per jaar open, telkens voor een blok van drie maanden aan wandeldata:
| Wandeldata | Aanmelding opent | Sluit | Uitslag |
|---|---|---|---|
| 1 mrt tot 31 mei | 13 feb | 25 feb | 26 feb |
| 1 jun tot 31 aug | 1 apr | 20 apr | 25 apr |
| 1 sep tot 30 nov | 1 jul | 20 jul | 25 jul |
| 1 dec tot 28 feb | 1 okt | 20 okt | 25 okt |
Leg die tabel naast de datum van vandaag voordat je iets anders doet. Boek je in augustus een najaarstrip, dan sloot de seizoensloting voor die data op 20 juli en gingen de uitslagen op 25 juli de deur uit. Dat venster is voorbij, en het volgende dat opengaat dekt december tot en met februari.
Dan blijft de dagloting over, die elke dag draait. Die opent om 00:01 uur en sluit om 15:00 uur Mountain Time, en de uitslag komt om 16:00 uur diezelfde dag voor de wandeling van de volgende dag.
Beide lotingen kosten 6 dollar om aan mee te doen, en die inschrijving dekt maximaal zes personen, inclusief degene die het formulier invult. Word je in de seizoensloting getrokken, dan komt daar 3 dollar per persoon aan vergunningskosten bij. Een seizoensvergunning kun je tot twee dagen van tevoren annuleren en die 3 dollar per persoon krijg je dan terug, al komt het inschrijfgeld nooit terug. Een dagvergunning ligt vast zodra hij getrokken is, en daarvan krijg je niets terug.
Rangers mogen overal op het pad en op elk uur naar je vergunning vragen. De echte controlepost staat bij de Grotto, shuttlehalte 6.
De Narrows vraagt geen vergunning, maar een getal
De versie van de Narrows die mensen voor zich zien, waadend stroomopwaarts tussen die wanden, is de bottom-up wandeling. Stroomopwaarts lopen tot aan Big Spring vraagt helemaal geen vergunning. Je neemt de shuttle naar Temple of Sinawava bij halte 9, loopt de verharde kilometer van de Riverside Walk, en dan sta je in de rivier.
De vergunning geldt alleen voor de top-down route, een doorsteek van 16 mijl vanaf Chamberlain’s Ranch omlaag naar Temple of Sinawava. Dat is een andere dag en een ander niveau van toewijding.
De waterstand bepaalt de bottom-up wandeling. Komt de Virgin River boven de 150 kubieke voet per seconde, dan sluit de Narrows voor al het verkeer. Die sluiting komt het vaakst voor in het voorjaar, wanneer smeltwater de rivier omhoog duwt, maar het getal blijft het getal in elk seizoen.
De andere variabele is de moesson. Het park beschrijft de flash floods in deze kloven in gewone woorden, als levensgevaarlijk, en als iets dat in het moessonseizoen vaak voorkomt. Kijk je vanaf de veranda hier hoe de middagbuien zich boven het plateau opstapelen, dan is datzelfde weersysteem wat twee uur verderop water in een slot canyon zet.
De Narrows past zich aan aan wat je hebt. Een uur stroomopwaarts en terug is al een goede ervaring. Helemaal doorlopen tot Big Spring is een zware tocht van tien mijl heen en terug die de hele dag kost.
De rit, de tunnel, en de shuttle die je niet kunt overslaan
De oostelijke ingang van Zion ligt 46 mijl van Duck Creek, ongeveer 70 minuten, en over die route schreven we uitgebreid in de achterdeur naar Zion.
Voor deze twee wandelingen is die oostelijke ingang alleen niet de bestemming. Beide startpunten liggen binnen Zion Canyon, en tijdens het shuttleseizoen mag je helemaal niet met je eigen auto de Zion Canyon Scenic Drive op. Je rijdt door de tunnel door naar het bezoekerscentrum, parkeert daar, en gaat met de shuttle naar binnen. De shuttle zelf is gratis en vraagt geen reservering of ticket, en de bussen komen elke vijf tot tien minuten.
Tussen 17 mei en 12 september vertrekt de eerste shuttle om 7:00 uur bij het bezoekerscentrum en de laatste om 19:00 uur, met de laatste bus vanaf Temple of Sinawava om 20:15 uur. De eigen waarschuwing van het park is het herhalen waard: plan niet rond de laatste shuttle. Zit hij vol of mis je hem, dan loop je negen mijl.
🔴 Een harde grens voor grotere voertuigen. Sinds 7 juni 2026 mogen voertuigen langer dan 35 voet 9 inch, breder dan 7 voet 10 inch, hoger dan 11 voet 4 inch of zwaarder dan 50.000 pond niet meer over de weg tussen Canyon Junction en de oostelijke ingang. Combinaties zitten aan een maximum van 50 voet totaal. Heb je iets groots mee omhoog getrokken, dan valt de oostelijke route af en rijd je om naar de zuidelijke ingang. Controleer je maten voordat je de oprit af rijdt, niet bij de poort.
De dag zo bouwen dat een loting hem niet kan verpesten
De planningsfout die we het vaakst zien is Angels Landing als het plan behandelen en de Narrows als reserve. Het is precies andersom.
De Narrows vraagt geen vergunning en is beschikbaar op elke dag dat de rivier meewerkt. Angels Landing vraagt een loting die je kunt verliezen. Bouw de dag dus rond de Narrows, rij naar beneden in de wetenschap dat je hoe dan ook een echte wandeling hebt, en behandel een vergunning als iets dat de ochtend beter maakt in plaats van iets waar de trip van afhangt.
Komt de vergunning er niet en staat de rivier hoog, dan heb je nog altijd de oostkant van het park, waar je zelf mag rijden, en ben je op tijd terug op de berg voor het avondeten. Vallen ze allebei af, dan wordt het een zonsopgang bij Bryce of een middag bij Cedar Breaks, en geen van beide vraagt iets van wie dan ook.
Duck Creek ligt tussen de twee parken in, iets wat we uitwerkten in waar Duck Creek past in een Grand Circle-reis. De kamers en cabins hier zetten je op 70 minuten van de oostelijke ingang, met een keuken, een veranda en bereik dat goed genoeg is om een lotingsuitslag te verversen. Kijk eens naar onze kamers en cabins als je uitzoekt waar je de trip vandaan opbouwt.
